байенек

байенек
зат. жерг. Семсердің (қылыштың) дүзі (жүзі). Ол – кектің көк семсері. Оның қынабы – халық, б а й е н е г і – намыс (Қ. Салғарин, Үбедей, 46).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.

Нужно решить контрольную?

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»